Bij geluidshinder onderscheiden we twee bronnen : contactgeluiden en geluiden door de lucht verplaatst Contactgeluiden worden voortgebracht door een wand die gaat trillen. (bv lopen op hoge hakken, vallen van een voorwerp, verplaatsing van een meubel,...) Men kan ze definiëren als ' indirecte overdracht van akoestische energie' Zij zijn sterk afhankelijk van de aard, de samenstelling en de wijze van verbinding tussen de samenstellende delen van die wand. De luchtgeluiden die worden voortgebracht in een bepaald lokaal , verspreiden zich via de lucht. (bv Stereoketen, televisie, conversatie,...) Zij kunnen gedefinieerd worden als ' directe overdracht van akoestische energie) . Ze zijn afhankelijk van de geluidverminderingsindex van de wand en van het oppervlak.

In geval van impactgeluiden, wordt in het algemeen aanbevolen om de draagvloer te scheiden van de afwerkingslaag (chape en afwerking) door het aanbrengen van een akoestisch isolerende tussenlaag. Deze opbouw zal het mogelijk maken de overdracht van akoestische energie naar de structuur van het gebouw af te zwakken door een zwevende vloer te maken. Anderzijds zal de aard en de dichtheid van de afwerkingslaag ook het resultaat beïnvloeden.

De geluidsindexen van de verschillende isolatiematerialen worden in laboratoria gemeten, en dienen als evaluatie voor het verkregen correctie-niveau. Om onze benadering praktisch te houden, gebruiken wij de index Ln,w die het niveau van de geluidsisolatie van het gehele complex (structuur + afwerking) weergeeft. Deze index , uitgedrukt in dB, houdt alleen rekening met de 'direct overgedragen geluiden'
Een kleinere Ln,w, geeft een betere isolatie tegen impactgeluiden

Vergelijkende tabel voor de RECTOR-oplossingen ( berekende Ln,w indexen volgens annex L van de EN 15037-1

Vloer zonder verlaagd-plafond




Vloer met verlaagd plafond en 100 mm glaswol



Isolatie van de door lucht verplaatste geluiden

De dikte en de massa van een homogeen materiaal verzwakken de trillingen. De afname van de overdracht van luchtgeluiden door de vloer wordt bepaald door factoren als massa en hardheid. Daarenboven zal in een gebouw met structuurvloeren en opgehangen valse plafonds, de dikte van de luchtlagen, de aanwezigheid of afwezigheid van absorberend materiaal en de graad van stijfheid van de mechanische verbindingen in de structuur van het vals plafond de overdracht van geluid beïnvloeden en bijgevolg ook de geluidsoverdrachtsindex

De index Rw ( geluidsvermindering) kenmerkt de akoustische kwaliteit van een wand, maw de moeilijkheidsgraad om geluiden via de lucht te verplaatsen . Deze index wordt eveneens uitgedrukt in dB
Een grotere Rw geeft een betere isolatie tegen geluiden door de lucht verplaatst

Vergelijkende tabel voor de RECTOR-oplossingen ( index Rw, berekend volgens annex L van de EN 15037-1)

Vloer zonder verlaagd-plafond




Vloer met verlaagd plafond en 100 mm glaswol

Samenvattende tabel voor de gekruiste indexen Ln,w en Rw


In dit geval, door de waarden van beide indices te kruisen, kunnen we afleiden dat een montage van RECTOR BETON met vulstenen van 6 cm en een druklaag van minimum 10 cm het beste compromis is voor de isolatie tegen de twee soorten bronnen van geluid. Wanneer er geopteerd wordt voor een vals-plafond, zal RECTOR-oplossing bestaan uit de montage van RECTOLIGHT en een laag glaswol van 10 cm in de holle ruimten van het plafond

Optimale oplossing zonder vals plafond : RECTOR BETON B6 + 10 cm met een zwevende chape van 7cm op isolatie Sonefloor (bv) - Akoestische isolatie : voor de impactgeluiden Ln,w = 49.91 dB - luchtgeluiden Rw+C = 61.37 dB Optimale oplossing met verlaagd-plafond : RECTOLIGHT RL12+4cm met opgehangen verlaagd-plafond en een laag glaswol van 10 cm in de holle ruimte : Akoestische isolatie : impactgeluiden Ln,w = 53.44 dB - luchtgeluiden Rw+C = 75.64 dB